Beste leden en oud-leden, dames recreanten, iedereen die ooit een bal verkeerd heeft geserveerd onder toeziend oog van deze twee heren.
Benno, Jan, wij geven een toespraak, maar zoals het hoort, krijgen jullie daarna het laatste woord!
Vandaag (20 april jl) nemen we afscheid van twee iconen. Twee trainers die al zo lang meegaan, dat niemand eigenlijk nog weet wanneer het ooit begonnen is: Benno en Jan.
We hebben het serieus geprobeerd te achterhalen hoe lang jullie al training geven. Maar ergens tussen oude teamlijsten, en verhalen die beginnen met “vroeger…” zijn we de tel kwijtgeraakt. De conclusie is simpel: jullie waren er simpelweg altijd al. We weten wel dat Jan al 41 jaar lid is van Havoc, en Benno al 55 jaar. Dat is al langer, dan de leeftijd van een aantal speelsters van de recreanten.
Wat we dus wél zeker weten, is dat jullie trouw zijn. Ongelooflijk trouw. En dat zegt wat.💙
Jan is zelfs zó trouw… dat zijn dochter besloot om bij een andere vereniging te gaan spelen. Ja, Jan, dat moeten we toch even benoemen. En alsof dat nog niet pijnlijk genoeg is… hebben we (DR2) van dat team afgelopen donderdag ook nog eens verloren.
We weten nog steeds niet of we dat jou kwalijk moeten nemen, misschien heb je thuis gewoon nét iets te goede tips gegeven… Maar goed, loyaliteit kent vele vormen zullen we maar zeggen.
Jan is zelfs zó trouw… dat zijn dochter besloot om bij een andere vereniging te gaan spelen. Ja, Jan, dat moeten we toch even benoemen. En alsof dat nog niet pijnlijk genoeg is… hebben we (DR2) van dat team afgelopen donderdag ook nog eens verloren.
We weten nog steeds niet of we dat jou kwalijk moeten nemen, misschien heb je thuis gewoon nét iets te goede tips gegeven… Maar goed, loyaliteit kent vele vormen zullen we maar zeggen.
En dan iets waar wij als technische commissie misschien niet per se trots op zijn… maar wel eerlijk over moeten zijn: de afgelopen jaren hebben we jullie eigenlijk nooit meer gevraagd of jullie nog een seizoen doorgingen. Niet omdat het zo vanzelfsprekend was… maar vooral omdat we stiekem bang waren dat jullie een keer “nee” zouden zeggen. Dus kozen we voor de veilige optie: gewoon doen alsof het vanzelfsprekend was dat jullie er weer stonden. En eerlijk is eerlijk… dat deden jullie ook. Jaar na jaar.
Wij dachten: als we het niet vragen, kunnen ze het ook niet weigeren. Een waterdichte strategie, tot vandaag.
Jullie hebben heel hard geprobeerd generaties spelers beter te maken. Technisch, tactisch… en met een enorme hoeveelheid geduld.
Benno, jij bent de man van de voorbereiding. De man van de zwarte map.
Die map is legendarisch. Daar stond alles in. Oefeningen, schema’s, plannen…
Al moest je die plannen ongeveer vijf minuten na de start van de training alweer aanpassen, omdat er ineens toch minder dames kwamen opdagen. Maar geen probleem voor jou. Jij schakelde moeiteloos.
Van een perfect uitgedachte training naar een geïmproviseerde versie waar wij nog steeds moe van werden. Flexibiliteit op topniveau — daar kan menig speler nog wat van leren.
Die map is legendarisch. Daar stond alles in. Oefeningen, schema’s, plannen…
Al moest je die plannen ongeveer vijf minuten na de start van de training alweer aanpassen, omdat er ineens toch minder dames kwamen opdagen. Maar geen probleem voor jou. Jij schakelde moeiteloos.
Van een perfect uitgedachte training naar een geïmproviseerde versie waar wij nog steeds moe van werden. Flexibiliteit op topniveau — daar kan menig speler nog wat van leren.
En dan Jan…
Jan zag ons eigenlijk het liefst gewoon een potje spelen. En eerlijk is eerlijk: dat is ook volkomen logisch gezien onze kwaliteiten.😉 Training geven deed je natuurlijk ook — met veel enthousiasme, energie en een flinke dosis humor. Altijd in voor een grapje, altijd positief… en regelmatig voorzien van goedbedoelde tips. Tips waar wij vervolgens… laten we zeggen… creatief mee omgingen. Of ze gewoon compleet negeerden. Maar hé, de intentie was er, van beide kanten.
Jan zag ons eigenlijk het liefst gewoon een potje spelen. En eerlijk is eerlijk: dat is ook volkomen logisch gezien onze kwaliteiten.😉 Training geven deed je natuurlijk ook — met veel enthousiasme, energie en een flinke dosis humor. Altijd in voor een grapje, altijd positief… en regelmatig voorzien van goedbedoelde tips. Tips waar wij vervolgens… laten we zeggen… creatief mee omgingen. Of ze gewoon compleet negeerden. Maar hé, de intentie was er, van beide kanten.
Samen vormden jullie een gouden duo. Verschillend, maar perfect aanvullend.
En vooral: altijd betrokken, altijd aanwezig, en altijd met hart voor de club en de dames recreanten.
En vooral: altijd betrokken, altijd aanwezig, en altijd met hart voor de club en de dames recreanten.
Dit jaar ook nog met een geweldig resultaat van een Dames 4 team dat kampioen werd in de poule! En, voor zover we het nu kunnen bekijken, geen van de andere teams degradeert. Wat een prachtige manier om jullie laatste jaar af te sluiten!💙
Benno en Jan, namens alle dames recreanten: ontzettend bedankt voor alles wat jullie voor ons hebben gedaan.
Voor jullie jarenlange inzet, de flexibiliteit, het geduld, het enthousiasme – en het feit dat jullie ons al die tijd zijn blijven trainen, ondanks ons.
Voor jullie jarenlange inzet, de flexibiliteit, het geduld, het enthousiasme – en het feit dat jullie ons al die tijd zijn blijven trainen, ondanks ons.
We gaan jullie missen. Echt . . .
We nemen afscheid van jullie als trainers, maar hopen jullie nog vaak te zien, in de zaal en langs de lijn.
Als blijk van onze waardering hebben we een aandenken aan deze tijd voor jullie in de vorm van een beeldje. Hopelijk zien jullie het als een klein symbool van alles wat jullie voor ons hebben gedaan.
Dank jullie wel!🏐🏐
Tekst: Claudia Kokkeler