Verslag meisjes C open clubkampioenschappen.

Zaterdag 7 januari gingen we met een elftal spelers en twee coaches onderweg voor de 1e ronde van de open clubkampioenschappen.  Om kwart voor 9 vertrokken,  Britt en Kirsten uit meisjes B1, Anouk, Else, Femke, Fleur, Loes, Nicole, Rachel, Rosan, Rosel uit meisjes C1 en Frans en ondergetekende als begeleiders richting Enschede.
We zouden achtereenvolgens spelen tegen Dynamo Tubbergen, TFM / DOK, Twente ' 05 en WSV. Om 10 uur mochten de meiden beginnen tegen een bekende uit de eerste competitiehelft, Dynamo Tubbergen. In de competitie had die confrontaties 2 maal een 3-1 overwinning opgeleverd, dus we verwachten dat we kansen zouden krijgen.
We begonnen wat onwennig aan de eerste wedstrijd en keken als snel tegen een achterstand van 5 à 6 punten aan. Nadat de eerste zenuwen verdreven waren werd de wedstrijd een bijzonder boeiend schouwspel. De twee teams deden eigenlijk nauwelijks voor elkaar onder. Bij 23-21 hadden we de eerste kans op setpoint te komen. We verloren echter na een spannende rally het punt, en ook het volgende punt was voor Dynamo. Na een goede side-out kwamen we toch op setpoint. Echter weer geen winst, maar 24-24 en zelfs 25-24 voor Dynamo. Een schitterde via het blok gescoorde aanval volgde. Dachten we. Maar de scheidsrechter had geen touche gezien. Dus stonden we met 1-0 achter. De tweede set was eigenlijk het omgekeerde van de eerste. Zelf een stuk beter uit de startblokken en Dynamo in de achtervolging. Van 18-13 voor werd het uiteindelijk  20-22 achter. Gelukkig trokken we deze keer wel aan het langste eind, 25-23 en een 1-1 einduitslag. Gezien de wedstrijd een goede verdeling.
Na de wedstrijd bleek dat we niet helemaal ongeschonden doorgekomen waren, Kirsten voelde migraine opkomen. Die bleek zo hardnekkig dat haar deelname aan de wedstrijden beperkt bleef tot de 1e wedstrijd en ze tussentijds helaas al moest vertrekken richting huis.
Na een uurtje rust  konden we ons opmaken voor TFM / Dok uit Dwingeloo. We hadden geen idee wat we mochten verwachten, maar gingen erg sterk de wedstrijd in. Een vroeg opgebouwde voorsprong resulteerde uiteindelijk in royale winst in de eerste set 25-15. De tweede set was duidelijk spannender. Een gelijkopgaande strijd, echt los kwamen we niet, maar met een 2 punten op rij van 23-22, naar 25-22 werd de eerste overwinning veilig gesteld.
We mochten meteen door met de volgende wedstrijd, tegen Twente’05. Dit bleek verreweg de minste tegenstander, en dus ook een perfecte gelegenheid om de meiden die de eerste 2 wedstrijden amper gespeeld hadden te laten spelen. En dat deden ze meer dan verdienstelijk. Een duidelijke 25-15 en 25-11 in iets meer dan een half uur was het gevolg.
Omdat onze laatste tegenstander WSV uit Warnsveld tegen Dynamo gelijk had gespeeld wisten we bij aanvang van de laatste wedstrijd, dat we bij een overwinning als eerste zouden eindigen in de poule, en daarmee de volgende ronde zouden bereiken.  Maar ook dat ons in geval van een nederlaag de derde plaats in de poule restte, en dus een kruisfinale tegen de nummer 2 van de ander poule.
We begonnen na een klein akkefietje voor de wedstrijd, voor de insiders “iets met ballen” meteen goed aan de wedstrijd. De hele eerste set hebben we een mooie voorsprong gehad en deze ook tot het einde toe vastgehouden. Althans, tot bijna het einde. We waanden ons net te vroeg winnar van de eerste set. Op 24-20 hadden we ons eerste setpoint. Een serie van 6 punten van WSV kostte ons uiteindelijk toch nog de eerste set. De tweede set werd het verschil niet groter dan een punt of 3. Bij 23-22 voor WSV rechten de meiden gelukkig nog eenmaal de rug en wonnen, terecht, met 25-23.
Gevolg was dat de eerste 3 teams allemaal 2 gewonnen en 2 gelijkgespeelde wedstrijden hadden. En omdat wij ook nog eens 2 keer exact evenveel punten hadden gescoord als onze tegenstanders dacht ik dat we tweede zouden worden, omdat Dynamo het onderlinge gelijke spel tegen WSV met meer punten voor dan tegen had afgesloten. Maar ja, dat wilden we toch wel even zeker weten.
Op naar de wedstrijdleiding. Daar zat een ietwat oudere heer mij te vertellen dan een Excel-bestandje alles voor hem aan het uitrekenen was. Gelijk rees bij mij de vraag of dat allemaal wel goed zou gaan, aangezien de beste man waarschijnlijk het rekenen nog had geleerd op een telraam. Nadat ik hem een beetje had geholpen bleken we uiteindelijk 3e te zijn geworden in de poule, aan de hand van het quotiënt van alle gescoorde en verloren punten. Dat kon ik maar moeilijk geloven, maar ja hij leek gelijk te hebben. Dan toch nog maar een keer spelregelboekje erbij pakken, misschien konden we er ons voordeel nog mee doen. En dat konden we, het quotiënt van de onderlinge gescoorde punten ging voor het totaal gescoorde punten, dus toch 2e! En daarmee ook de bevestiging dat gezond verstand niet te automatiseren is.
Dus op naar de kruisfinale, tegen de nummer 3 van de poule, OSR uit Exloo. Het hoogtepunt van de dag. Alle eerder geleverde inspanningen maakten weinig meer uit, het was één wedstrijd en die moest gewonnen worden. Wat het hoogtepunt had moeten worden bleek een wedstrijd tussen David en Goliath. Spannend is het na heet eerste fluitsignaal niet meer geweest. Van 0-0 liepen we meteen naar 13-0. En toen hebben we besloten om iedereen toch nog maar lekker te laten spelen die laatste wedstrijd. Uiteindelijk wonnen we met 25-9 en 25-11, de halve finale is bereikt.
Op 18 februari gaat het avontuur verder te Nijmegen. Om 11 uur tegen DeVoKo uit Denekamp, om 12 uur tegen Hovoc uit Horst en om 15 uur Set up uit Meerlo. Hopelijk nog gevolgd door een kruisfinale om 16.10 uur tegen de nummer 1 of 2 uit een andere poule. Wie de 18e nog niets te doen heeft, kom gerust naar Nijmegen, de meiden kunnen alle support gebruiken.
Mede namens Anouk, Britt, Else, Femke, Fleur, Kirsten, Loes, Nicole, Rachel, Rosan, Rosel en Frans allemaal bedankt voor de support en hopelijk tot de 18e!

Groetjes Bas

Verslag open club-wedstrijden CMV op zat. 7 januari 2012

Op zaterdag 7 januari gingen we met 8 supergemotiveerde meisjes op pad naar Tubbergen om te proberen voor Yarden Havoc zo goed mogelijk te spelen tijdens de open club-wedstrijden CMV en zo hoog mogelijk te eindigen. Uiteindelijk ging het erom wie zich aan het eind van alle wedstrijden (18-2 de halve finale en 7-4 de finale) het beste CMV-team van Nederland zou mogen noemen.

Renée Dreierink, Anne te Lintelo, Laura Mentink, Kyra Nijenhuis, Susanne van Os, Milou Scholten, Merle Warfman en Loes Wiering waren gevraagd om voor Havoc dit jaar de eer te verdedigen. Deze meisjes spelen allemaal in MC5 en krijgen training van Rianne Nijhof

(MC5 is bijna wekelijks te bewonderen in de Els op de zaterdag, ga eens kijken!!!!!!!).

Alleen Merle mocht niet meespelen, omdat ze net een beetje ouder is dan de rest en de geboortedatum om mee te doen moest liggen op of na 1 oktober 1999.

We hebben vanaf december zo’n 5x extra getraind om het mini-gevoel (lichtere bal, kleiner veld, lager net) weer terug te krijgen waarbij de meisjes zich allemaal van hun beste kant hebben laten zien. Geweldige inzet en heel veel enthousiasme, en, niet het minst belangrijk, MC5 is een heel sociaal team.

De eerste wedstrijd moesten we tegen Devoko, een van de sterkere tegenstanders uit de poule.

De eerste set begonnen we met Renée, Milou, Kyra en Laura. We wonnen deze set na een wat aarzelend begin eigenlijk tot onze eigen verbazing vrij afgetekend met 25-14. Toen kwam de tweede set en binnen de kortste keren stonden we ineens 5 punten achter! De angst sloop erin en het lukte ons niet om dit van ons af te schudden, deze set moesten we aan Devoko laten, die dames begonnen ineens geweldig te spelen, bij hen kwam het vertrouwen terwijl dat bij ons juist verdweeen en Devoko won deze set met 25-16. Einduitslag dus 1-1.

De tweede wedstrijd was tegen Spiker uit Eerbeek. We begonnen weer met dezelfde opstelling. Dit wat een team dat duidelijk ons niveau nog niet had: de eerste set wonnen we afgetekend met 25-9. Loes was halverwege de eerste set in het veld gekomen voor Renée en speelde met haar aanstekelijke enthousiasme moeiteloos mee waardoor we ineens iets meer afstand konden nemen van de tegenstander. De tweede set werd het 25-10 waarbij ook Anne via een paar mooie doortikballetjes de nodige puntjes op het scorebord bracht. Ook Susanne kwam even later nog in het veld om te helpen deze prima overwinning binnen te halen.

De derde wedstrijd was tegen VC Aastad uit Almelo. Voor Aastad was dit een heel belangrijke wedstrijd: ze moesten in ieder geval 1 set winnen om nog uitzicht te houden op de kruisfinale. De eerste set gingen we weer van start in de opstelling als tijdens de eerste wedstrijd. Deze set wonnen we met 25-16, dat lijkt een duidelijke overwinning maar het was een pittige tegenstander die zich niet zomaar gewonnen gaf. Toen kwam de tweede set, ook dit werd ook een 25-16 overwinning, maar het ging weer niet vanzelf, er moest echt gevochten worden wat gelukkig ook gebeurde.
Nu hadden we 1 wedstrijd gelijk gespeeld en 2 gewonnen; we moesten nog tegen Set Up ’65 uit Ootmarsum die nog geen set hadden verloren. Als we zouden winnen, waren we 1^e in de poule en direkt geplaatst voor de volgende ronde. We waren supergemotiveerd en gingen de eerste set prima van start. Het was een geweldige wedstrijd, heel hoog niveau, waarbij wij de eerste set wonnen met 25-23, mede dankzij de ‘coole’ balletjes en strakke opslagen van Laura en de beweeglijkheid en het heel goed gebruik maken van haar lengte door Milou. Als we toch die volgende set ook zouden winnen… het werd een zenuwslopende set waarbij we jammer genoeg op het eind net niet bij konden blijven en met 22-25 verloren. Nu hadden we dus 2 wedstrijden gelijk gespeeld en 2 gewonnen en waren we als 2^e in de poule geëindigd, een prima resultaat.

Dit hield in dat we de kruisfinale moesten spelen tegen de nummer drie uit de andere poule: Scylla uit Wageningen, een team dat bestond uit vijf grote speelsters die echter tot nog toe nog niet geweldig hadden gespeeld. Dit vertelde hun coach ons naderhand: de meisjes van Scylla hadden volgens hem voor hun doen de eerste twee wedstrijden ronduit slecht gespeeld, waren toen in hun spel gekomen en uitgerekend in de kruisfinale lieten ze hun beste spel van de dag zien… nou daar hadden wij dus mooi last van! Het werd wel wederom een wedstrijd van heel hoog niveau, er viel geen bal zomaar op de grond (aan beide kanten niet), er werd gevochten om elk puntje, het was voor de neutrale toeschouwer gewoon een erg goede wedstrijd van beide teams. Renée stond als een regisseur in het achterveld, Kyra speelde weer superdegelijk, maar we bleven steeds een puntje achter… en dit bleef zo de hele set door, we verloren deze 1^e set nipt met 23-25. Na deze domper kwam de tweede set. Dan moest het nu maar gebeuren. Erg spannend weer, en weer heel goed spel, kippenvel bij de coaches en het publiek, dan weer stond Scylla een of twee puntjes voor, dan wij weer. Kyra kreeg even rust waarbij Susanne in werd gebracht die weer voor de nodige ‘Susanne-momentjes’ zorgde (wie erbij was, weet wat dit zijn: superhoog springen, hangend in de lucht zoeken waar het gaatje is en daar dan de bal neerleggen). Maar helaas helaas, met 24-26 moesten we ook deze set aan Scylla laten en hadden we de kruisfinale verloren. Jammer, want qua niveau deden we nauwelijks onder voor de teams (Set Up ’65 en Scylla) die nu doorgaan naar de halve finale, maar soms moet je net dat beetje geluk hebben...

In ieder geval hebben alle meiden een paar hele goede volleybalweken achter de rug, heel intensief en enthousiast getraind waarbij ze door op de training al steeds tot het uiterste te gaan elkaar zo sterk hebben gemaakt dat ze samen een team waren dat Havoc geweldig heeft vertegenwoordigd. Wij hebben gezien dat Havoc zich geen zorgen hoeft te maken voor de toekomst!

Rianne, bedankt dat je samen met mij de training/coaching voor dit toernooi op je hebt willen nemen (en veel succes met MC5 in de competitie)!

Hans, bedankt dat je hebt willen fluiten, zonder scheidsrechter hadden we niet mee kunnen doen, fijn dat je je vrije zaterdag voor ons opgaf!

Ouders, bedankt voor jullie enthousiasme aan de kant!

Degenen die hebben gereden: ook hartelijk dank!

Merle, fijn dat je zo fanatiek mee hebt getraind en ook mee bent geweest ook al wist je op voorhand dat je niet aan het spelen zou komen!

Loes, Anne, Susanne, Renée, Kyra, Milou en Laura: bedankt voor een aantal geweldige trainingen waarin jullie je van je allerbeste kant hebben laten zien als ook voor een topdag, waarbij jullie misschien niet allemaal zoveel aan het spelen zijn gekomen als jullie hadden gewild, maar – en dat is misschien nog wel het grootste compliment waard – waarbij degenen die er wat minder vaak in stonden zeker zo enthousiast bleven als de meisjes die wat meer speelden, dat was ècht geweldig. Jullie mogen trots zijn op jezelf!!!!!!!!!!!!!

Lucia.

vv Yarden Havoc is altijd blij als sponsoren bij reorganisaties etc aan ons denken.

We ontvingen daarvoor de volgende mededeling:

Sponsoren steunen Havoc.


Dankzij de steun van Scharenborg interieur/afbouw uit Haaksbergen en Qlict uit Enschede beschikt onze vereniging over een aantal stellingen, computers en meubilair voor de (her)inrichting van het magazijn en het clubgebouw.
Het ITC-bedrijf  Qlict uit Enschede, waar de vader van Gabi van Hout werkt, heeft een bijkantoor in Amsterdam. Dit kantoor ging samenwerken met een ander bedrijf, waardoor er computers en meubilair vrij kwam.
Dankzij de inspanning van Otto van Hout werd dit meubilair ter beschikking gesteld van VV Havoc. Sponsor Ben Scharenborg stelde zijn bedrijfswagen ter beschikking en zo kon met behulp van de vrijwilligers Ramon Noordink, Martin Lankheet en Stefan Hummelink op zondag 15 januari 2012 de spullen in Amsterdam worden opgehaald.
Magazijn en clubgebouw zullen binnenkort worden opgeleukt.
Sponsors, Otto en vrijwilligers bedankt namens VV Yarden Havoc.

Piet van Hout.

In de eerste helft van het speelseizoen 2011-2012 zijn er weer zeer goede resultaten behaald door onze mini's.

Van de coach ontvingen we het volgende bericht:

Onze minis hebben weer een succesvol jaar achter de rug.
In elke klasse hebben de meeste teams gestreden voor wat ze waard waren.
In sommige poules was dat echt een hele zware strijd.
Van de 14 teams;  3x 1e,   3x2e,   3x3e   en een aantal 4e t/m 6 plaatsen.

GEFELICITEERD MINIS !!

We zullen zien of we dit resultaat kunnen verbeteren in 2012.

Veel succes in het nieuwe seizoen en heel veel speel plezier.

Pierre